به گزارش مفدا هرمزگان؛ سه روزی که قرارمان فقط با معبود بودن است. همیشه اعتقاد دارم که دست‌های خدا دورتا دورمان را گرفته است و تا وقتی نخواهد هیچ اتفاقی برایمان نمی‌افتد .
اعتکاف، را اگردعوتی بدانیم که ازدل دعاها می‌آید. مسجد دانشگاه، دقیقاً همین حال خوب را به ما می دهد.
دل کندن ازاجتماع و تعلقلات روزمرگی را زود باورنمی‌کنیم ولی رفته رفته همه چیزرنگ و بویی دیگرمی‌گیرد از صحبت‌های سخنرانان، دورهمی‌ها و رسیدن به دوستان جدید خوبی که نقطه اتصال مان بوده است.
اعتکاف؛ یعنی روز و شب، سحر و افطار را بیش از پیش درک کنیم، همه دعاها را می‌خوانیم، و توصیه‌ها را کامل می‌کنیم.
فضا را که می‌بینی به فکر فرو می‌روی فضایی اندازه یک سجاده مخمل...
در اینجا هم بایدبخوابی، نمازبخوانی وحتی وسایلت را همانجا بگذاری و...
سه شب و سه روزدر خانه خدا خلوتی را گزیده‌ای تا آنچه که نتوانستی با خدای خودت در میان بگذاری به راحتی بگویی.
شایدسال‌ها بگذرد و نتوان در این روز و شبها قرارگرفت.
با این قرارهای دعا و نجوا و دورهمی‌هایی که به سئوالات همدیگر گریزی بزنیم و از قرآن و ادعیه دلیلی بر پاسخ های خود بدهیم.
به یقین رسیدم که اینجا واقعا خلوتگاهی است که تا دعوت نشوی نخواهی آمد...
و این برایم شاید آغازی نو در مسیرزندگی باشد...